La Lettre d'Edouard Carmignac

[Management Team] [Author] Carmignac Edouard

Januari 2020 Edouard Carmignac schrijft over actuele economische, politieke en maatschappelijke aangelegenheden.

Parijs,

 

   Geachte heer, geachte mevrouw,

        We beginnen aan dit nieuwe decennium met een vreemd gevoel. Het lijkt alsof onze welvaart is aangetast, onze politieke stabiliteit is ondermijnd en het machtsevenwicht in de wereld op losse schroeven is komen te staan. De omvangrijke problemen waar we tijdens het afgelopen decennium mee geconfronteerd werden, zijn nooit op overtuigende wijze opgelost en er zijn geen geïnspireerde leiders opgestaan om onze desillusie te doorbreken met een beleid dat toekomst biedt of een mentale opleving teweegbrengt.

   En toch ... Toch is deze neergang allesbehalve onvermijdelijk. Het staat vast dat de wereldwijde bedrijvigheid zal vertragen. Maar dankzij de technologische vooruitgang hoeven we geen repetitief werk meer te doen, beschikken we over meer vrije tijd, hebben we een langere levensverwachting en zijn we beter opgewassen tegen de dreiging die uitgaat van de opwarming van de aarde. De populistische bewegingen, die goed gedijen op het heersende gevoel van paranoia en wanhoop, moeten toezien dat hun hang naar isolationisme op losse schroeven is komen te staan. Donald Trump maakt steeds minder gebruik van importheffingen als wapen in de strijd en Boris Johnson stuurt, tegen wil en dank, aan op een "softe" brexit.

   Persoonlijk denk ik eerder dat we in een pijnlijke overgangsfase zitten, op weg naar een renaissance waarvan we de contouren vooralsnog moeilijk kunnen inschatten. Onze verplichtingen tegenover het milieu vergen niet alleen meer solidariteit tussen de landen, maar creëren ook omvangrijke groeikansen. Dankzij de onomkeerbare versnelling van de technologie is de kwaliteit van ons leven verbeterd en zouden we in staat moeten zijn om de meest achtergestelde bevolkingsgroepen beter te voeden. De neergang van de traditionele media en de opkomst van moderne communicatiemiddelen vragen om een minder versnipperde maatschappelijke consensus. Dit proces kan paradoxaal genoeg in de hand worden gewerkt als de eenheidsgedachte, die op dit moment de boventoon voert, ter discussie wordt gesteld.

   Ik heb dan ook goede hoop dat alle doemscenario's op niets zullen uitlopen en wens u veel geluk en voorspoed in het nieuwe jaar.

Édouard Carmignac